20th August..
Kalau fikir balik, sampai sekarang boleh senyum
Senyum bahagia
Tapi bila fikir sekarang, air mata jatuh
Ish senang sungguh air mata jatuh. Fragilenya aku
Ingat balik bila Hakim nak confess dekat aku
That’s the sweetest thing yang pernah jadi antara aku dengan dia
Aku rindu hakim..
Rindu hakim panggil aku sayang, rindu hakim wish good morning sayang, rindu hakim wish goodnight. Rindu hakim usik aku. Rindu macam mana hakim rasa bersalah bila dia keluar dinner dengan kawan dia sendiri. Rindu bila hakim nak pergi mana mana dia cakap, rindu bila tengah lepak pun dia nak whatsapp.
Ya Allah.. Aku rindu :’(
Sekarang? Hambar..
Hakim dah jauh, slowly jauh. Hakim dah slowly jarang whatsapp. Hakim dah tak usik macam dulu. Hakim……… sigh
Rindu..
Kalau dah tak perlukan, kan senang kalau ungkap?
Kalau dah tak sayang, kan senang kalau cakap?
Tahulah kemana aku patut pergi. Awal lagi. Sempat lagi untuk kuat. Kalau taknak, cakap taknak. Aku boleh pergi sebenarnya hakim sebelum aku makin sakit, sebelum aku makin takut 
Orang kata, ala amalina janganlah emosi sangat
Aku kata, hey bukan emosi, cuma takut. Takut terlebih sayang, tak mampu nak patah balik 
Allah, kalau hakim bukan untuk aku, jauhkanlah aku dengan hakim, pisahkan kami seperti mana engkau pisahkan barat dan timur. Seandainya dengan menjauhkan diri mampu untuk menenangkan aku, mampu untuk menunjukkan kebenaran, kuatkan aku ya Allah.. Aku cuba.. Cuma, dalam engkau kuatkan aku untuk jauhkan diri, kuatkan aku juga untuk lupakan hakim, untuk buang sayang aku pada hakim.
Dan Ya Allah, berikanlah seorang Hawa pada Abdul Hakim Bin Muhammad Fadzil yang mampu menjaga hakim ya Allah. Seseorang yang mampu untuk memberi kekuatan kepada abdul hakim untuk berubah. Berikanlah hidayah Engkau kepada abdul hakim ya Allah. Hakim.. adam yang baik. Terbaik dimata aku. Terima kasih untuk semua ini ya Allah.. Tapi seandainya ditakdirkan sudah hilang sayang hakim pada aku, tunjukkan kebenarannya. Aku tahu kemana aku akan pergi :’)
Amin Ya Rabbal Alamin..
No comments:
Post a Comment